|
Η ακινητοποίηση του δικύκλου όταν ο αναβάτης δεν φορά προστατευτικό κράνος είναι μέτρο κατ' αρχήν νόμιμο, σε αντίθεση με την ποινικοποίηση της μη χρήσης κράνους, η οποία είναι νομικώς αθεμελίωτη. Όμως η ακινητοποίηση αυτή στο πλαίσιο και με τον τρόπο που γίνεται έχει αναδειχθεί σε αδικία και έγκλημα κατά των μοτοσυκλετιστών για τους εξής κυρίως λόγους:
Α. ΓΕΝΙΚΑ
1. Η ακινητοποίηση έχει κακώς αναχθεί σε αφαίρεση της μοτοσυκλέτας και στην πράξη συνεπάγεται αφ' ενός ζημιές που προκαλούνται σε αυτήν κατά τη μεταφορά και φύλαξη και αφ' ετέρου πληρωμή ενός υπέρογκου ποσού για μεταφορά και φύλαξη, πράγμα που καθιστά το συμπληρωματικό κυρωτικό μέτρο - την "ακινητοποίηση" - επαχθέστερο της κύριας ποινής!
2. Η κύρωση αυτή είναι δυσανάλογα αυστηρή σε σχέση με τη διαπραχθείσα παράβαση, πράγμα αντίθετο προς τη συνταγματική αρχή της αναλογικότητας.
3. Η Υπουργική απόφαση που, με καθυστέρηση 19 ετών, ανασύρθηκε από τη λήθη και εφαρμόζεται, είχε εκδοθεί υπό την ισχύ του Κ.Ο.Κ. του 1977 και κατά την ορθότερη άποψη δεν βρίσκεται μέσα στο πλαίσιο της νομοθετικής εξουσιοδότησης του Κ.Ο.Κ. που ισχύει σήμερα.
4. Έτσι όπως εφαρμόζεται η ακινητοποίηση, παραβιάζεται καταφανώς το συνταγματικό δικαίωμα για Δικαστική προστασία, ενώ στη θέση του Κράτους Δικαίου εμφανίζονται συμπτώματα Αστυνομικού Κράτους.
Β. ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΑ
Αλλά και αν υποτεθεί ότι η εφαρμοζόμενη (κατά τα λεγόμενα της Αστυνομίας) Υπουργική Απόφαση είναι καθ' όλα σύννομη, τότε και πάλι αναδυκνείεται η πρακτική των αστυνομικών αρχών ως παράνομη, διότι:
1. Παρανομούν οι αστυνομικές αρχές όταν εφαρμόζουν επιλεκτικά την ως άνω Υ.Α. μόνον κατά των μοτοσυκλετιστών και μόνον για την έλλειψη κράνους. Η εν λόγω Υ.Α. προβλέπει περίπου είκοσι περιπτώσεις ακινητοποίησης οχημάτων για διάφορους λόγους (διαρροή λαδιών ή καυσίμου, ελλείψεις στα φώτα, το σύστημα πέδησης, φθαρμένα ελαστικά, υπερφόρτωση, κακή φόρτωση κλπ.), σε σχέση με τους οποίους τα αρμόδια όργανα εθελοτυφλούν. Έτσι η Αστυνομία παρανόμως υποκαθιστά το Νομοθέτη, ο οποίος θα μπορούσε, αν ήθελε, να περιορίσει αυτός και μόνον τους λόγους ακινητοποίησης, ενώ παράλληλα εμφανίζεται μια απαράδεκτη στο πλαίσιο του Συντάγματός μας πρακτική κυκλοφοριακού ρατσισμού.
2. Παρανομούν οι αστυνομικές αρχές όταν δεν παρέχουν στους αναβάτες καθόλου την δυνατότητα να εφοδιαστούν, σε εύλογο χρονικό διάστημα, με προστατευτικό κράνος, έτσι ώστε να αρθεί η ακινητοποίηση επί τόπου.
3. Παράνομη επίσης είναι η βιαστική μεταφορά του δικύκλου με γερανό, όταν υπάρχει η δυνατότητα επί τόπου ακινητοποίησης χωρίς να παρακωλύεται η κυκλοφορία.
4. Παρανομούν οι αστυνομικές αρχές όταν αποποιούνται κάθε ευθύνης τους για ζημιές του δικύκλου κατά την μεταφορά και τη φύλαξή του: διότι είναι υποχρεωμένες αφ' ενός να επιλλέγουν κατάλληλο τρόπο μεταφοράς με ειδικό όχημα σε ασφαλή χώρο φύλαξης και αφ' ετέρου να ελέγχουν αυτούς που εκτελούν τη μετεφορά και τη φύλαξη. Και στον βαθμό που οι αστυνομικές αρχές συστηματικά θεωρούν τις ζημιές του δικύκλου ως προϋπάρχουσες, οφείλουν να φωτογραφίζουν λεπτομερώς το δίκυκλο κατά τη στιγμή της ακινητοποίησης.
Εν όψει των παραπάνω είναι δυνατόν να ανακύπτει, εκτός της αστικής ευθύνης, ζήτημα ποινικών ευθυνών για φθορά ξένης ιδιοκτησίας, για παράβαση καθήκοντος και για ρατσιστικές ενέργειες, έστω κι αν η έννοια "ρατσισμός" δεν είναι πλήρως αποσαφηνισμένη.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ
1. Όταν η Αστυνομία αποφασίζει για το ποιές διατάξεις των νόμων θα εφαρμόζονται, όπως και για τον τρόπο εφαρμογής τους, τότε δεν έχουμε Κράτος Δικαίου, αλλά εκδήλωση Αστυνομικού Κράτους. Αποτέλεσμα είναι τόσο η δημιουργία σοβαρών νομικών ζητημάτων, όσο και η διάσπαση της κοινωνικής συνοχής.
2. Η διάδοση της χρήσης του κράνους αποτελεί σωστό στόχο και συμβάλλει σημαντικά στον περιορισμό των θανάτων από τροχαία ατυχήματα. Δεν είναι δυνατόν όμως να καθαγιάζει παράνομες, άδικες και απαράδεκτες - ηθικά και πολιτικά - πρακτικές, από όπου και αν προέρχονται.
3. Οι μοτοσυκλετιστές τάσσονται ανεπιφύλακτα υπέρ της χρήσης κράνους και μάλιστα υψηλών προδιαγραφών. Όμως η προώθηση της χρήσης του δεν πρέπει να προέρχεται από ένα κλίμα κατατρομοκράτησης των αναβατών εκ μέρους αυτών που έχουν το μονοπώλιο της νόμιμης βίας, αλλά αντίθετα θα πρέπει να προκύπτει από μια σωστή και ολοκληρωμένη πολιτική τόσο για το προστατευτικό κράνος, όσο και για την οδική ασφάλεια γενικότερα.
|
1. Μέχρι τώρα αυτός που μας πουλούσε ελαττωματική μοτοσυκλέτα ήταν υποχρεωμένος να δεχτεί μείωση του τιμήματος ή αναστροφή της πώλησης. Δεν ήταν όμως υποχρεωμένος να παραδώσει άλλη μοτοσυκλέτα (χωρίς ελλάτωμα), ούτε να διορθώσει το ελάττωμα, δηλαδή να πληρώσει την επισκευή της μοτοσυκλέτας. Τώρα, με τη νέα ρύθμιση, μπορούμε να ζητήσουμε ως καταναλωτές την παράδοση άλλης μοτοσυκλέτας ή την επισκευή της ελαττωματικής.
2. Νε τον νέο νόμο μπορούν να ασκηθούν ταυτόχρονα τα εξής δικαιώματα του καταναλωτή: αφενός το δικαίωμα υπαναχώρησης ή μείωσης του τιμήματος ή διόρθωσης-επισκευής της μοτοσυκλέτας ή αντικατάστασής της με άλλη, αφετέρου αποζημίωσης για ζημιές που έχουν προκύψει και δεν καλύπτονται από την άσκηση των ως άνω δικαιωμάτων.
3. Ο χρόνος παραγραφής των παραπάνω δικαιωμάτων επιμηκύνεται από έξι μήνες σε δύο χρόνια.
4. Ο πωλητής απαλλάσεται της ευθύνης του μόνον αν ο αγοραστής πράγματι γνώριζε το ελάττωμα και όχι στην περίπτωση της "υπαίτιας άγνοιας" όπως ίσχυε μέχρι τώρα.
5. Τα δικαιώματά του μπορεί να τα ασκήσει ο αγοραστής όταν υπάρχει οποιοδήποτε ελλάτωμα του δικύκλου (εκτός από ασήμανατα ελαττώματα) και όχι μόνον στην περίπτωση πολύ σοβαρού ελαττώματος, όπως ίσχυε προηγουμένως (πολύ σοβαρό εθεωρείτο το ελάττωμα που αναιρούσε τη χρήση του δικύκλου).
6. Θεωρείται ελάττωμα και η έλλειψη συνομολογημένης ιδιότητας της μοτοσυκλέτας (μπορεί εκτός από μοτοσυκλέτα να πρόκειται και για κάτι άλλο π.χ. ένα μπουφάν που πουλήθηκε σαν αδιάβροχο, ενώ δεν ήταν κ.λπ.) και εισάγεται τεκμήριο ότι το έλεττωμα που διαπιστώνεται εντός έξι μηνών από την ημέρα παράδοσης υπήρχε και κατά την παράδοση.
7. Σε περίπτωση διαδοχικών πωλήσεων (δεύτερο χέρι) προβλέπονται αναγωγικά δικαιώματα (ο ένας στρέφεται κατά του προηγούμενου μέχρι η αλυσίδα να φτάσει στον αρχικό πωλητή) ενώ - πράγμα πολύ σημαντικό - αρχίζει νέος χ΄ρονος παραγραφής για κάθε νέο αγοραστή.
